Wzbudzanie nadziei podczas terapii

Jednym z najbardziej leczących czynników, które działają na proces zdrowienia pacjenta jest wzbudzenie w nim nadziei na wyzdrowienie. Nadzieja powoduje, że zgłaszamy się na terapię. Im większe mamy oczekiwania wobec terapii, czyli im większe wiążemy nadzieje z procesem leczenia ambulatoryjne i z nowo podjętą aktywnością, jaką jest podjecie psychoterapii, tym większe później są efekty tego leczenia ambulatoryjne. Nadzieja jest ważna zarówno jeśli chodzi o psychoterapię indywidualną, jak i psychoterapię grupową. W przypadku psychoterapii indywidualnej, pacjent łączy nadzieje z osobą terapeuty, czyli uzależnia nadzieje od tego jak postrzega terapeutę – jak widzi jego umiejętności oraz jego predyspozycje osobowościowe do bycia terapeutą. Czasami jest tak, że widzimy od razu, że osoba terapeuty nam nie odpowiada i widzimy go jako nierozgarniętego rozrabiakę zamiast spokojnego i wyważonego naukowca. wtedy będzie trudno podczas terapii nawiązać kontakt między terapeutą a pacjentem. Zadaniem terapeuty jest wtedy wzbudzenie zaufania pacjenta.

Comments are closed.